اگر نالۂ من رسد تا بہ پرویں

نذرِ بابا

(والدِ مرحوم خالد فاروق کے لیے)

اگر نالۂ من رسد تا بہ پرویں
دلے را برآرم ندیمانِ دیریں

چو بودی دلِ بزمۂ خاورستاں
بیا! واژگوں گشت آں جامِ دوشیں

عنایت کرا کردۂ دلقِ عشقے
کجا ننگِ ہستی؟ کجا رنگِ تمکیں؟

اگر مرگ در بارگاہِ تو یابم
کفن ہم شود غیرتِ موجِ نسریں

شنیدم کہ راحیلؔ ہفوات گوئی
الا اے خدا جو کہ بودی صنم بیں!

کھنڈ گئی شاخچوں پہ زردی دوست

کھنڈ گئی شاخچوں پہ زردی دوست
تو نے آنے میں دیر کر دی دوست

چاک سا ہو رہا ہے سینۂِ  شب
کس قدر بڑھ گئی ہے سردی دوست

تھے نہ دشوار فیصلے ایسے
تو نے مہلت ہی لمحہ بھر دی دوست

میں بتاتا ہوں کون ہے مجرم
وہ رہا چرخِ لاجوردی دوست

تا بہ ملکِ فنا رسد راحیلؔ
تو بیابان می نوردی دوست